كرامت نيز بر هر نيكى صدق مىكند و همه حالات برابرى بين مردم را شامل مىشود . چه اين‌كه هيچ سفيدى بر سياهى برترى ندارد ؛ مگر به تقوا . « 1 » انسان چه ثروتمند و چه تهيدست از آزادى برخوردار است و بايد آن را از تجاوز دشمنان مصون نگه دارد . انسان از هر دين و آيينى محترم و گرامى است ؛ مگر آن‌كه خود با قانون‌شكنى حرمت خويشتن را فروريزد و در اين صورت ، بازخواست او برپايه حق و عدل است . همچنين كرامت به كار و تلاش در كسب روزى و پايدارى بر حق و صبر برآن ، صدق مىكند . كرامت ، به معناى هماهنگى گفتار و كردار و همگرايى رفتار و باور است و هر گونه فضيلت و ارزش اصيل ديگرى را نيز در خود جاى دارد . حماقت و نادانى است كه انسان براى خود كرامت بخواهد و كرامت ديگران را محترم نشمارد و جز با زور از تجاوز به ديگران دست نكشد ؛ از اين‌روى خداوند دستور مىدهد كه با چنين كسانى با زبان زور سخن گفته شود : « راه نكوهش تنها بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در روى زمين به ناحق سر برمىدارند آنان عذابى دردناك در پيش خواهند داشت و هركه پس از ستم ديدن خود يارى جويد و انتقام گيرد راه نكوهشى بر ايشان نيست . » « 2 » سلامت و كرامت انسان در هيچ دوره‌اى تاريخ به اندازه امروز ناديده گرفته نشده است . به راستى در كدام‌يك از دوره‌هاى تاريخ هزينه‌هاى نظامى و تسليحات سرى به اندازه نيمى از توليد جهان شده بود ؟ ! آيا اينها همه براى حمايت از

--> ( 1 ) . مسند احمد : 5 / 411 ح 23536 ؛ مسند حارث : 2 / 819 ح 853 . ( 2 ) . إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ * وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ شورى / 42 : 41 - 42 .